Η κομμωτική στην αρχαιότητα !

Η Κομμωτική ένα από τα αρχαιότερα επαγγέλματα το οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει εξελιχθεί πάρα πολύ.

Οι πρώτοι κουρείς εμφανίστηκαν περίπου το 3500 π.Χ. στην Αρχαία Αίγυπτο.

Εκείνη την εποχή υπεύθυνοι για το κόψιμο των μαλλιών ήταν οι ιερείς και οι γιατροί.

Θεωρούνταν από τα πιο σεβαστά άτομα της κοινωνίας καθώς ο κόσμος τότε πίστευε πως τα μαλλιά μπορούν να αποτελέσουν το σημείο εισόδου των κακών πνευμάτων στο σώμα και έτσι το κούρεμα τους βοηθούσε να προστατευτούν.

Ας κάνουμε όμως μία αναδρομή στις εποχές και και ας δούμε λίγο τις “τάσεις” ανά περιοχή.

Την περίοδο 480-146πχ οι γυναίκες είχαν πολλές κορδέλες για τα μαλλιά και συχνά  τα τύλιγαν σε διάφανα υφάσματα και σενδόνη δηλαδή μια μαντίλα τυλιγμένη γύρω από τα μαλλιά.

Χρησιμοποιούσαν και το λεγόμενο σάκο δηλαδή καπέλο με φούντα στην κορυφή.

Στην Κρήτη τα μαλλιά είναι μακριά σπειροειδή, που κοσμούν   περίτεχνα το πρόσωπο και εμφανίζονται με κεφαλοκαλύμματα.

Στις Μυκήνες οι γυναίκες φαίνεται να ακολουθούν τα κρητικά πρότυπα.

Στην Αρχαία Ελλάδα οι γυναίκες είχαν την τάση να μαζεύουν τα μαλλιά τους και να κάνουν κοτσίδες με αρμονικά σχήματα.

Στην Εύβοια π.χ. συνηθίζουν να ρίχνουν τα μαλλιά πίσω στη ράχη γι’ αυτό λέγονται “οπισθόκομαι”.

Οι Θράκες ονομάζονται “ακροκόμοι” γιατί ανυψώνουν τα μαλλιά τους στην κορυφή της κεφαλής, ενώ οι Μακεδόνες επιμένουν στα μακριά μαλλιά και μόνο μετά την μάχη των Αρβυλών επέβαλε ο Μέγας Αλέξανδρος τη μόδα των κοντών μαλλιών γιατί αντιλήφθηκε ότι τα μακριά μαλλιά στους στρατιώτες δεν εξυπηρετούσαν τις συμπλοκές στις μάχες.

Στην Σπάρτη οι παρθένες είχαν μακριά και απλή κόμμωση αλλά την ημέρα των γάμων τους, η νύφη έκοβε (έκειρε) τελείως τα μαλλιά της.

Συνήθιζαν δε να στολίζουν τα μαλλιά τους με διάφορα κοσμήματα όπως: το διάδημα, τη στεφάνη, τη μήτρα (κορώνα), την ταινία, την άμπυξ και την σφενδόνη.

Στην Ελλάδα η κόμη ήταν και μέσον διάκρισης της τάξης των ανθρώπων.

Οι δούλοι έκοβαν τα μαλλιά τους και απαγορευόταν σ’ αυτούς να είναι μακριά.

Γιατί λέει ο Ξενοφώντας αν κουρεύονταν το ίδιο, όπως οι ελεύθεροι πολίτες, δεν θα ήταν δυνατόν να διακρίνει κανείς τον ελεύθερο από τον δούλο πολίτη, επειδή το ένδυμα ήταν το ίδιο.

Στον 8ο π.Χ αιώνα έχουμε καταγραφές για γυναικείες και ανδρικές κομμώσεις καθώς και για πολλά εργαλεία  όπως: κτένες, κουρίδα, ψαχούρι (για τα νύχια), ξυράφι, καλαμίδα, σιδερένιο όργανο για το βοστρυχισμό (μπούκλες),  καθρέπτης, σινδόνι (μπέρτα), βαφές και περούκα όπως αναφέρει ο Αθήναιος, ο Αιλιανός και ο Λουκιανός.

Στην Ελληνική αρχαική περίοδο δηλαδή το 750π.χ –480 π.χ. οι γυναίκες άρχισαν να φορούν πέπλο.

Αυτές είναι μερικές αναφορές για την κομμωτική των αρχαίων χρόνων.

 

 

Πηγές: saini.gr, hairsalon.gr

Comments

comments

You may also like...